8 Μαρτίου: Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας προς τιμή του μεγάλου αγώνα των εργατριών της κλωστοϋφαντουργίας το 1857 στην Νέα Υόρκη.
8 Μαρτίου: Ημέρα τιμής στην γυναίκα του μόχθου, εργάτρια, αγρότισσα, υπάλληλο, που αγωνίζεται σε εξαιρετικά άσχημες συνθήκες για την επιβίωση της δικής της και της οικογένειάς της.
8 Μαρτίου: Ημέρα τιμής στην γυναίκα μαθήτρια, φοιτήτρια, επιστήμονα, που βλέπει το δικαίωμά της στην μόρφωση και την εργασία να χτυπιέται βάναυσα.
8 Μαρτίου: Ημέρα τιμής στην άνεργη που ψάχνει απεγνωσμένα για δουλειά μέσα στην σύγχρονη εργασιακή ζούγκλα.
Είναι όμως η 8 Μαρτίου και
Ημέρα αγώνα για τις 5 γυναίκες που δολοφονήθηκαν στο μπισκοτάδικο “Βιολάντα”.
Ημέρα αγώνα για τα δικαιώματα της Παλαιστίνιας που βλέπει να ισοπεδώνεται η πατρίδα της και να δολοφονούνται τα παιδιά της.
Ημέρα αγώνα για τις νεκρές μαθήτριες του Ιραν που έπεσαν θύματα της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στην χώρα τους.
Ημέρα αγώνα για τις γυναίκες της προσφυγιάς που θαλασσοπνίγονται, εκτοπίζονται, λοιδορούνται, σε έναν αγώνα επιβίωσης που δεν επέλεξαν.
Ημέρα αγώνα και τιμής στην γυναίκα που ασφυκτιά και αγωνίζεται ενάντια στην εκμετάλλευση και την ανισοτιμία.
Η 8 Μαρτίου δεν είναι μια ακόμα γιορτή, κενή περιεχομένου. Δεν είναι μια ημέρα για να θυμόμαστε το “ωραίο φύλο”. Δεν είναι μια ημέρα για να μιλήσουμε για τις γυναίκες σαν “ενιαίο σύνολο”, ξεχνώντας τις ταξικές ανισότητες.
Η πραγματική χειραφέτηση των γυναικών νοείται μόνο αν εξαλειφθούν οι υλικές βάσεις της σημερινής ανισοτιμίας.
Σήμερα λοιπόν, σε ένα κόσμο που φλέγεται, που ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος εξαπλώνεται δείχνοντας το αποτρόπαιο πρόσωπό του,
σήμερα, που γίνεται κάθε μέρα και πιο φανερό οτι καλούνται οι λαοί να πληρώσουν βαρύ φόρο και αίματος, για τα οικονομικά συμφέροντα των λίγων,
σήμερα, που η “εθελοντική” στράτευση των γυναικών θα εξελιχθεί σε υποχρεωτική,
σήμερα, που η πολεμική οικονομία συμπιέζει κάθε είδους παροχές όπως υγεία, παιδεία, πολιτική προστασία,
σήμερα, που ο εργασιακός μεσαίωνας είναι καθημερινότητα και η νυκτερινή γυναικεία εργασία καθεστώς, λόγω δήθεν της “κοινωνικής ισότητας”,
σήμερα, που η ακρίβεια και η ενεργειακή φτώχεια δεν επιτρέπουν στην νοικοκυρά των λαϊκών στρωμάτων να “γεμίσει το τσουκάλι”,
σήμερα, που αφήνονται απροστάτευτες οι γυναίκες θύματα ενδοοικογενειακής βίας, σεξουαλικής και άλλων μορφών εκμετάλλευσης,
σήμερα, που το δικαίωμα της μητρότητας είναι υπό αμφισβήτηση, η εμπορευματοποίηση του ανθρώπινου σώματος με την “παρένθετη μητρότητα” γεγονός και το δικαίωμα στην ασφαλή και νόμιμη άμβλωση τίθεται εκ νέου σε συζήτηση,
Σήμερα, είναι πιο επιτακτικό από ποτέ, να δυναμώσουμε την πάλη ενάντια στις αντιλαϊκές πολιτικές, την πάλη για το δικαίωμα στην σταθερή εργασία, για την προστασία της εργαζόμενης γυναίκας, της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού, για την ασφάλεια στην εργασία, για το δικαίωμα δωρεάν πρόσβασης σε υγεία και παιδεία, για μέτρα στήριξης της οικογένειας, των παιδιών και της τρίτης ηλικίας, για ελεύθερο δημιουργικό χρόνο.
Ο αγώνας αυτός είναι κοινός. Αφορά άντρες και γυναίκες. Είναι κοινός γιατί κοινή είναι και η επίθεση που δεχόμαστε.
Μόνο με την συλλογική δράση, απέναντι σε κάθε προώθηση “ατομικών” λύσεων μπορούμε και πρέπει να απαντήσουμε.
Με την πείρα και την ιστορία των αλύγιστων γυναικών του εργατικού κινήματος τιμάμε την 8η Μαρτίου.
Παλεύουμε αταλάντευτα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τις αιτίες που τον γεννούν.
Τα παιδιά μας δεν θα γίνουν κρέας στα κανόνια τους!!!
Βάνα Πατρινού
Δημοτική Σύμβουλος με την Λαϊκή Συσπείρωση
Εργαζόμενη, Μητέρα, Γυναίκα