
Η Λαϊκή Συσπείρωση έχει πολλάκις επισημάνει την αντιδραστικότητα των μεταρρυθμίσεων του "Καποδίστρια", "Καλλικράτη", "Κλεισθένη Ι και ΙΙ", που έφεραν οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Το νομοσχέδιο για τον Νέο Κώδικα των ΟΤΑ, προαπαιτούμενο του Ταμείου Ανάκαμψης, ενσωματώνει ότι “πιο χρήσιμο” από τις χιλιάδες διοικητικές μεταρρυθμίσεις και αντιλαϊκές ρυθμίσεις που έχουν εφαρμοστεί σε άλλες χώρες της ΕΕ.
Μεταρρυθμίσεις που καθορίζουν τον ρόλο της Τοπικής Διοίκησης ως το μακρύ χέρι της κυβέρνησης, που ενισχύει την αποτελεσματικότητα της πολιτικής εξουσίας, που υλοποιεί την αντιλαϊκή πολιτική στο έπακρο και ταυτόχρονα, αποτελεί συνειδητά άλλοτε τον σάκο του μποξ και άλλοτε τον κατάλληλο συνομιλητή , αναπαράγοντας ψευδαισθήσεις περί "αυτοδιοίκησης" ή "ανεξαρτησίας", την οποία απροκάλυπτα καταργεί.
Πάνω σε αυτές τις μεταρρυθμίσεις και με την συνδρομή των Νόμων της ΝΔ προωθείται η ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση του ρόλου των Δημοτικών Συμβουλίων και επιβάλλεται η εναρμόνιση του Πρότυπου Κανονισμού Λειτουργίας (ΠΚΛ) των Δ.Σ. σε αυτό το θεσμικό πλαίσιο
Η φιλοσοφία του νέου ΠΚΛ μας βρίσκει ΚΑΘΕΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΟΥΣ, αφού στηρίζεται στην όλο και μεγαλύτερη θωράκιση του οργάνου του ΔΣ από την λαϊκή παρέμβαση και την πιθανή πίεση της αντιπολίτευσης .
Για πχ, μπορούμε να θέσουμε σαν Δημοτικοί Σύμβουλοι πριν την έναρξη του ΔΣ μία ή οι επικεφαλής των παρατάξεων δύο ερωτήσεις, να τις αναγνώσουμε (αν το επιθυμούμε), χωρίς την δυνατότητα τοποθέτησης ή ερώτησης (ακόμα και διευκρινιστικής) από τους λοιπούς συμμετέχοντες δημοτικούς συμβούλους. Οι ερωτήσεις θα απαντηθούν στο ίδιο ΔΣ ή κάποια στιγμή προσεχώς -ότι αποφασίσει ο Δήμαρχος, που η πείρα έδειξε μέχρι τώρα ότι απαντά μόνο σε όσες θέλει-, και βέβαια χωρίς δικαίωμα δευτερολογίας. Η έννοια της ερώτησης για θέματα που προκύπτουν την “τελευταία στιγμή” καταργείται. Για τέτοιες δημοκρατικές διαδικασίες συζητάμε!!!
Περιορίζεται η δυνατότητα στην αντιπολίτευση να θέσει ερωτήσεις ή έκτακτα θέματα στα τακτικά ΔΣ και να ληφθούν αποφάσεις. Δεν υπάρχει η δυνατότητα σύγκλισης έκτακτου ΔΣ από την αντιπολίτευση, μετά την συλλογή του απαραίτητου αριθμού υπογραφών, για κάποιο επείγον και εξαιρετικά σημαντικό θέμα όταν απαιτείται.
Αντιθέτως, με αίσθημα “μεγάλης γαλαντομίας” μπορεί να ενταχθεί στην ημερήσια διάταξη θέμα που προτείνει ο επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας ως 3 φορές ανά έτος και 1 φορά ανά έτος για θέμα που προτείνεται από τον επικεφαλής της κάθε έτερης δημοτικής παράταξης.
Καθορίζεται ελάχιστος χρόνος ομιλίας, επικυρώνοντας έτσι το διεκπεραιωτικό ρόλο που επιφυλάσσουν στην αντιπολίτευση σε βάρος του πολιτικού της χαρακτήρα, ενώ δεν προβλέπεται δευτερολογία για τα μέλη του ΔΣ που δεν είναι επικεφαλής παρατάξεων.
Ταυτόχρονα "δίνουν ρέστα" στην φίμωση του λαϊκού παράγοντα. Δεν υπάρχει περίπτωση να θέσουν οι δημότες θέμα εκτός ημερησίας διάταξης, αφού αυτό δεν προβλέπεται. Από την άλλη προβλέπεται, σε περίπτωση που συζητείται θέμα για το οποίο έχουν προσέλθει πολίτες, να τοποθετηθεί ένας εξ αυτών (με ποιά κριτήρια;;;)
Για να μην σχολιαστούν και άλλες, παρόμοιου ύφους και ήθους, διατάξεις όπως: "ο ομιλητής δεν μπορεί να παρεκκλίνει από το υπό συζήτηση θέμα, γιατί θα του αφαιρείται ο λόγος" (αυτό θα το κρίνει ποιός ;;;),"δεν επιτρέπεται προς ψήφιση η διατύπωση εναλλακτικών προτάσεων", ή να μην αναφερθούμε στο φιάσκο των ΔΣ Λογοδοσίας, στα οποία μάλιστα, ούτε απαρτία απαιτείται, ούτε αποφάσεις μπορούν να παρθούν. Συνεδρίαση λογοδοσίας, που από κάθε δυο μήνες μεταφέρεται σε κάθε τέσσερεις μήνες και που βέβαια, με την μέχρι τώρα πείρα μας, μπορούμε να πούμε ότι απαξιώνεται από την Δημοτική αρχή, “γίνεται για να γίνεται”, ενώ τον κ. Δήμαρχο κάνουμε “μαύρα μάτια να τον δούμε”.
Σαν Λαϊκή Συσπείρωση είμαστε πάντα υπέρ της δια ζώσης συνεδρίασης των ΔΣ. Δεν πρέπει όμως να παραβλέψουμε το γεγονός ότι η πραγματοποίηση μικτών συνεδριάσεων είναι απαραίτητη σε ειδικές περιπτώσεις όπως πχ δύσκολες καιρικές συνθήκες που δυσκολεύουν την πρόσβαση των μελών που κατοικούν μακρυά από το χώρο διεξαγωγής των ΔΣ.
Παράλληλα, δεν είναι δυνατόν, από την μια πλευρά να μιλάμε για έκπτωση Δημοτικού συμβούλου από την θέση του όταν δεν παρακολουθεί τα ΔΣ για 3 μήνες και από την άλλη να μην υπάρχει πρόβλεψη για αναγκαστικές μικτές συνεδριάσεις όταν υπάρχουν αντικειμενικά προβλήματα όπως πχ σοβαρά προβλήματα υγείας (πρόσφατα και παλαιότερα παραδείγματα υπάρχουν στον Δήμο μας) και αυτό να επαφίεται αποκλειστικά στην “ευαισθησία” του εκάστοτε Προέδρου του ΔΣ. Στον ΠΚΛ που καταθέσατε, η μόνη πρόβλεψη που υπάρχει αφορά μόνο την περίπτωση εγκυμοσύνης και λοχείας, που σωστά υπάρχει,αλλά θα πρέπει να συμπληρωθεί. Τέλος, θεωρούμε απαράδεκτη την λογική “δια περιφοράς” συνεδρίαση του ΔΣ, ιδιαίτερα για ζητήματα που δεν είναι απλά διεκπεραιωτικά αλλά απαιτούν συζήτηση, όπως έχει γίνει άλλωστε και στο παρελθόν.
Ο ΠΚΛ που φέρνετε προς ψήφιση, διαφέρει με το προτεινόμενο πρότυπο της κυβέρνησης κυρίως σε ένα ζήτημα: τον τύπο της γραμματοσειράς.
Δεν μας κάνει εντύπωση, μας προετοιμάσατε για αυτό με το εισαγωγικό σημείωμα της Προέδρου.
Είναι σαφές ότι η επιτάχυνση των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων στην ΤΔ απαιτεί και τους απαραίτητους μηχανισμούς. Αποθεώνεται η οικονομική αυτοτέλεια των ΟΤΑ, με το αντίστοιχο “χαράτσωμα” των πολιτών και οδηγούμαστε απροκάλυπτα σε ΟΤΑ Ανώνυμες Εταιρίες,για την διαχείριση κονδυλίων μακρυά και από τις ανάγκες αλλά και από τα μάτια του κόσμου. Έτσι, μετά τον Κόμβο Παρακολούθησης, μετά την κατάργηση των ΝΠΔΔ, των Κοινωφελών και των σχολικών επιτροπών, σειρά έχει η δημιουργία υπερ-οργάνων, με την περαιτέρω ενίσχυση Δημάρχων και Περιφερειαρχών και την μετατροπή των Δημοτικών Συμβουλίων σε "γλάστρες".
Πέφτουν λοιπόν οι μάσκες για ένα θεσμό που προβάλλεται από το αστικό κράτος και τα κόμματα που το υπηρετούν ως "ο πιο δημοκρατικός" , ο "πιο κοντά στον πολίτη", "μια μικρή Βουλή".
Η Λαϊκή Συσπείρωση καταψηφίζει τον προτεινόμενο ΠΚΛ του ΔΣ. Μόνη λύση απέναντι σε μια ΤΔ που λειτουργεί σαν μηχανισμός προώθησης της αντιλαϊκής πολιτικής για την προσέλκυση επενδύσεων, σαν φορομπηχτικός μηχανισμός στα πλαίσια της ανταποδοτικότητας και της ιδιωτικοποίησης, είναι η ενίσχυση των δυνάμενων εκείνων που θα αμφισβητούν και θα συγκρούονται με την "καρδιά" αυτής της στρατηγικής, ενάντια στα κόμματα που την υπηρετούν ή την δέχονται αδιαμαρτύρητα, με γνώμονα πάντα τα συμφέροντα των πολλών, των εργαζόμενων και των λαϊκών στρωμάτων.



















