ΑΕ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ: ΣΤΑ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΓΙΑ «ΛΟΥΚΕΤΟ»
Η ανακοίνωση του Παναιτωλικού για την αποχώρηση της ΑΕ Μεσολογγίου από το πρωτάθλημα προκαλεί θλίψη, αλλά κυρίως γεννά ένα μεγάλο ερώτημα:
Πώς αφήσαμε μια ιστορική ομάδα της πρωτεύουσας της Αιτωλοακαρνανίας να φτάσει ως εδώ;
Και μάλιστα φέτος, σε μια ιδιαίτερα συμβολική χρονιά για το Μεσολόγγι, στα 200 χρόνια από την Ηρωική Έξοδο.
Σε μια μικρή πόλη, όπου ο αθλητισμός αποτελεί διέξοδο για τα παιδιά μας, σημείο αναφοράς για τις οικογένειες και κομμάτι της κοινωνικής της ζωής, μια τέτοια εξέλιξη δεν είναι μια απλή αθλητική είδηση.
Είναι πλήγμα για την ίδια την πόλη.
Και δυστυχώς αποδεικνύει για ακόμη μία φορά ότι οι προτεραιότητες του Δήμου μπήκαν λάθος.
Δεν είναι δυνατόν, μέσα στη χρονιά των 200 χρόνων, αντί να έχουμε φροντίσει ώστε η ιστορική ομάδα της πόλης να είναι δυνατή και οι αθλητικές μας εγκαταστάσεις έτοιμες, να συζητάμε για αποχώρηση από το πρωτάθλημα.
Και φτάσαμε στο σημείο να χρειάζεται σήμερα ο Παναιτωλικός να υψώνει τη φωνή του για την ΑΕ Μεσολογγίου και για την κατάσταση του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου.
Αυτή τη φωνή έπρεπε πρώτος να την έχει υψώσει ο Δήμος μας. Και, ακόμη καλύτερα, να είχε ενεργήσει εγκαίρως ώστε να μη χρειαστεί ποτέ να φτάσουμε εδώ.
Γιατί η στήριξη ενός αθλητικού σωματείου δεν είναι μόνο μια οικονομική ενίσχυση. Είναι πρωτοβουλίες, συνεργασίες, κινητοποίηση ανθρώπων και επιχειρήσεων και, βεβαίως, σύγχρονες και αξιοπρεπείς αθλητικές υποδομές.
Και εδώ βρίσκεται ένα ακόμη μεγάλο ζήτημα:
Η ΑΕΜ πρέπει να μπορεί να αγωνίζεται στον φυσικό της χώρο. Στην έδρα της. Στην πόλη της. Μπροστά στον κόσμο της.
Το γήπεδο και συνολικά οι αθλητικές εγκαταστάσεις χρειάζονται αναβάθμιση. Έργα και παρεμβάσεις που, μετά από τόσα χρόνια, θα έπρεπε ήδη να έχουν ολοκληρωθεί.
Ως Δήμαρχος έχω αποδείξει στην πράξη ποια ήταν η σχέση μου με τον αθλητισμό και τα σωματεία του Δήμου μας. Δεν χρειάζεται σήμερα να απαριθμήσω όσα έγιναν. Τα γνωρίζει η αθλητική οικογένεια του τόπου.
Σήμερα δεν με ενδιαφέρει όμως να συζητήσουμε για το χθες.
Με ενδιαφέρει να μη χαθεί η ΑΕΜ σήμερα.
Δεν μπορώ ούτε θέλω να υποκαταστήσω τη διοίκηση ενός αυτοτελούς αθλητικού σωματείου. Υπάρχει η ΑΕΜ και το παραιτηθέν Διοικητικό της Συμβούλιο, υπάρχει η ΕΠΣ Αιτωλοακαρνανίας με τον θεσμικό της ρόλο, υπάρχει ο Δήμος και υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να βοηθήσουν.
Περιμένω λοιπόν άμεσα μια πρωτοβουλία.
Από την ΑΕΜ.
Από την ΕΠΣ Αιτωλοακαρνανίας.
Από τον Δήμο.
Ή από οποιαδήποτε πλευρά μπορεί να ενώσει ανθρώπους και δυνάμεις γύρω από έναν στόχο:
ΝΑ ΞΑΝΑΣΤΑΘΕΙ Η ΑΕ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΗΣ.
Δεν με ενδιαφέρει ποιος θα πάρει την πρωτοβουλία ούτε ποιος θα πάρει τα εύσημα.
Όποιος κάνει ένα σοβαρό, καθαρό και άμεσο κάλεσμα, θα με βρει ΠΑΡΟΝΤΑ.
Και το λέω ξεκάθαρα:
Όχι μόνο ως πρώην Δήμαρχος.
Όχι μόνο ως Δημοτικός Σύμβουλος.
Αλλά ως Νίκος Καραπάνος.
Και όχι για να κάνω άλλη μία δήλωση ή να υποδείξω στους άλλους τι πρέπει να κάνουν.
Είμαι διατεθειμένος να συνεισφέρω προσωπικά, με πράξεις και έργα και όχι με θεωρίες. Να βοηθήσω όπου μπορώ και να απευθυνθώ προσωπικά σε δύο ή τρεις σοβαρούς επιχειρηματίες που πιστεύω ότι μπορούν να στηρίξουν έμπρακτα αυτή την προσπάθεια.
Θα θεωρούσα επίσης πολύτιμη τη βοήθεια του Παναιτωλικού και της διοίκησής του, με την εμπειρία και την τεχνογνωσία που διαθέτουν, ώστε να συμβάλουν, εφόσον το επιθυμούν, στο να στηθεί μια σοβαρή και βιώσιμη προσπάθεια.
Ο χρόνος όμως πιέζει.
Οι αγωνιστικές υποχρεώσεις αρχίζουν και κάθε ημέρα που χάνεται κάνει τα πράγματα δυσκολότερα.
Γι’ αυτό χρειάζεται τώρα ένα κάλεσμα, ένα τραπέζι και καθαρές κουβέντες.
Χωρίς παρατάξεις. Χωρίς προσωπικές στρατηγικές. Χωρίς εγωισμούς.
Όποιος πάρει την πρωτοβουλία, από όποια πλευρά κι αν προέρχεται, ας με θεωρεί παρόντα.
Με λόγο, αλλά κυρίως με πράξεις.
Γιατί στα 200 χρόνια από την Έξοδο, το Μεσολόγγι αξίζει να συζητά για όσα δημιουργεί και χτίζει για το μέλλον του — όχι για όσα αφήνει να σβήσουν.
Η ΑΕΜ είναι ιστορία του Μεσολογγίου.
Και αυτή η ιστορία πρέπει να συνεχιστεί.
Νίκος Καραπάνος
Πρώην Δήμαρχος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Δημοτικός Σύμβουλος
